De Zorg Leert Samen: prestatiegericht werkplekleren

Hoe Teuntje Delheij (LEVANTOgroep) en Maud Vondenhoff - Jongen (Sevagram) de impact van de training ervaren

Ellen van Diepen, regionaal projectleider van de interventie De Zorg Leert Samen binnen het Transformatieplan arbeidsmarkt: “De training prestatiegericht werkplekleren is ontwikkeld en vorig jaar aangeboden aan de leeradviseurs van de aangesloten organisaties. Er is veel vraag naar en deelnemers zijn enthousiast. We zijn daarom blij dat we de training dit jaar opnieuw kunnen aanbieden. De training brengt veel teweeg binnen de organisaties. Het brengt een beweging op gang, wat mooi is om te zien en tegelijkertijd nodig, omdat de methodiek een belangrijke basis is om echt anders te durven kijken naar leren en ontwikkelen. En dat is weer nodig om verder te komen met de Zorg leert samen.”

De ervaring van Teuntje Delheij, ontwikkelcoach bij LEVANTOgroep
“De Zorg leert samen gaat over de hele regio. Deze training gaat vooral over een methode die je leert om te gaan met leervraagstukken. Die methode zorgt ervoor dat je niet meteen denkt aan training of scholing, maar begint met een hele goede analyse. We moeten af van de gedachte dat een training altijd het antwoord is om een vraagstuk op te lossen. In de praktijk neem je nou eenmaal niet altijd de tijd om een vraagstuk goed te onderzoeken.

We hebben nu de eerste sessies achter de rug en het anders denken is daarmee nog maar net begonnen. In de training zitten adviseurs en managers die bezig zijn met leren en ontwikkelen bij andere zorg- en welzijnsorganisaties in de regio. Ook van elkaar leren is fijn.

Vragen stellen in plaats van meteen in oplossingen denken
Over een paar maanden moeten we een praktijkopdracht doen volgens die methode. LEVANTOgroep staat voor geestelijke gezondheidszorg in de regio. We hebben te maken met steeds ouder wordende cliënten. Dat vraagt iets van onze zorgprofessionals. De opdracht die ik wil aanpakken is de vraag om mee te denken over leren zodat we voldoende kennis hebben om die cliënt te bedienen. Voorheen zou ik meteen in oplossingen denken, maar nu ga ik uiteraard vragen stellen. Is kennis wel het probleem, of zijn er andere factoren die ervoor zorgen dat medewerkers hun werk niet kunnen doen? Vaak is 20% van de problemen te wijten aan (gebrek aan) kennis en vaardigheden, en 80% te relateren aan omgevingsfactoren. Bijvoorbeeld de bezetting in het team is niet op orde waardoor er ondvoldoende tijd is om fijn te werken. Ik ga vragen stellen om de vraag achter de vraag te achterhalen, eventueel met hulp van andere specialisten. De uitkomst kan zijn dat ik het probleem niet op moet lossen maar de leidinggevende, door meer capaciteit te organiseren.

De eerste dag van de training was het alsof er bij mezelf een deurtje open ging. Wat vooral leuk is, dat ik meteen het verschil merkte in mijn dagelijkse praktijk. Ik kreeg ook feedback dat ik collega’s aan het denken zette. Dat stimuleert nog extra!

Binnen onze organisatie zijn we met zes ontwikkelcoaches, waarvan er drie deelnemen aan de training.  We moeten nieuw beleid schrijven rond ontwikkelen en deze methode inspireert ons.

Vooruit in kleine stapjes die we ons eigen maken
Binnen het team organiseren we themabijeenkomsten over dit onderwerp. We zoeken het niet in grote veranderingen maar in kleine stapjes die we ons eigen kunnen maken. Onze leidinggevende is ook enthousiast omdat ze ziet wat het ons brengt. We hebben nog veel te leren maar alles moet ergens beginnen! Ik weet dat er een verdiepingscursus is, en daar kijk ik stiekem al met een schuin oog naar!”

De ervaring van Maud Vondenhoff - Jongen, HBO praktijkopleider bij Sevagram
“Wat ik mooi vind aan deze training is dat het voelt alsof je een andere bril opzet. Als praktijkopleider krijg je regelmatig de vraag of er een training georganiseerd kan worden. Voorheen ging ik daar sneller in mee. Nu word ik vooral nieuwsgierig. Ik wil weten wat er écht speelt. Wie ervaart het probleem? Wie is de opdrachtgever? En is het eigenlijk wel een leervraag? Alleen al door die vragen te stellen ontstaan heel andere gesprekken. Voor mij voelt dat echt als een verrijking van mijn vak.

Kritische blik op hoe we leren organiseren
Ik betrap mezelf er nu regelmatig op dat ik tijdens overleggen denk: is een training hier eigenlijk wel de oplossing? Door de sessies kijk ik kritischer naar hoe we leren organiseren en onderzoek ik eerst wat medewerkers nodig hebben om beter te presteren in hun dagelijkse werk. Soms is dat een training, maar vaak zit de oplossing juist in werkplekleren, betere begeleiding of een andere inrichting van het werk. Juist dat maakt deze manier van werken zo waardevol. Daarnaast vind ik het ontzettend leuk dat je deze training samen volgt met collega's van verschillende zorgorganisaties in de regio. Je merkt dat iedereen tegen vergelijkbare vraagstukken aanloopt. Door ervaringen uit te wisselen en bij elkaar in de keuken te kijken, doe je veel ideeën op die je direct kunt meenemen naar je eigen organisatie.

Samen bouwen aan een sterkere leercultuur
Vier collega's van Sevagram hebben deze training al eerder gevolgd. Daardoor merk ik dat we elkaar makkelijker opzoeken om te sparren over vraagstukken. Op die manier daag je elkaar uit om niet meteen in oplossingen te denken, maar eerst samen de analyse te maken. Dat zorgt ervoor dat de methodiek echt gaat leven binnen onze organisatie en dat we samen bouwen aan een sterkere leercultuur. Binnen Sevagram zie ik kansen om leren nóg meer onderdeel te maken van het dagelijkse werk. Medewerkers leren iedere dag, vaak zonder dat ze zich daarvan bewust zijn. Door werkplekleren bewuster in te zetten en vooraf samen te bepalen welke prestatie we willen verbeteren én hoe we het effect gaan meten, wordt leren geen doel op zich, maar een middel om de kwaliteit van het werk te versterken. Dat helpt medewerkers in hun ontwikkeling, vergroot het werkplezier en draagt uiteindelijk bij aan de best mogelijke zorg voor onze cliënten.”